BIESZCZADY CZYLI BIES I CZADY

 

Jedno z najbardziej malowniczych i tajemniczych miejsc na mapie Polski. Bieszczady bo o nich mowa są jednymi z najpiękniejszych gór, cudowne i warte odwiedzenia o każdej porze roku.

Pochodzenie nazwy tego terenu Bieszczadami nie jest do końca znana, prawdopodobnie pochodzi od ruskiego słowa "Beskid", które oznacza górskie pogranicze, czyli teren oddzielający Polskę i Ruś od państwa węgierskiego leżącego na południu Karpat. Ale czym była by ta kraina bez legendy.

Dawno, dawno temu mieszkał w Bieszczadach Bies który strzegł gór i nie pozwalał zamieszkać tam ludziom, miał on swoich pomocników Czady, które za jego namowa płatały figle każdemu kto odważył się w tym miejscu zamieszkać. Jednak znalazł się jeden człowiek dzielny San który postanowił pokonać złe siły i zapewnić swojemu plemieniu dobre życie. Pewnego dnia, gdy San pracował w lesie z innymi drwalami, po ścięciu drzewa usłyszał krzyki i jęki. Kiedy San zajrzał pod zwalone drzewo zobaczył tak niewielkiego Czada, przygniecionego pniem, który zaczął błagać Sana o darowanie mu życia. San darował mu życie, a ten w podziękowaniu pomógł mu pokonać Biesa.

Legenda powstała na podstawie legendy o Biesach i Czadach autorstwa Mariana Hessa

Bieszczady to jedyne miejsce w Polsce, gdzie występują połoniny – charakterystyczne dla Karpat Wschodnich otwarte przestrzenie rozciągające się od górnej granicy lasu po szczyty. To niezwykle cenne przyrodniczo tereny z roślinnością wschodniokarpacką, alpejską i subalpejską. Bieszczady to obszar, na którym pomimo wielowiekowej działalności człowieka, zachowały się największe w Polsce obszary lasów uznawanych za naturalne. W miejscach trudno dostępnych spotykamy nawet fragmenty puszczy karpackiej o charakterze pierwotnym. Ciekawostką jest fakt iż nigdzie indziej w Karpatach Wschodnich i Zachodnich nie ma podobnego jak w Bieszczadach układu pięter roślinności. Wyróżniamy trzy piętra: pogórza, regla dolnego i połonin. Nie ma tu natomiast regla górnego i kosodrzewiny. Górną granicę lasu tworzą „krzywulcowe” – czyli karłowate – buczyny.

Bieszczadzki Park Narodowy o powierzchni 29 200 hektarów jest największym górskim parkiem narodowym w Polsce. Jest także uznawany za jeden z najcenniejszych obszarów chronionych w Europie i stanowi centralną część Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery „Karpaty Wschodnie”.